Αθήνα: Συναυλία αλληλεγγύης υπέρ της απεργίας πείνας των μεταναστών

Συναυλία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε χθες με σκοπό την άμεση συμπαράσταση στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας που βρίσκονταν στην 16 ημέρα.

Ήμασταν και εμείς εκεί να σιγοτραγουδήσουμε μαζί τους. Καταφέραμε να πάρουμε κάποιες δηλώσεις από τους καλλιτέχνες που τραγούδησαν για τον αγώνα αυτό.

Η Ερώτηση ήταν απλή. Να μας πουν για τη μουσική συμπαράστασή τους και μια κουβέντα για το βράδυ αυτό.

Υπόγεια Ρεύματα : “Μας κάλεσε η επιτροπή αλληλεγγύης να κάνουμε μια συναυλία για τους μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας.Tο θεώρησα καθήκον μου να έρθω, γιατί αυτοί οι άνθρωποι θα βάλουν τη ζωή τους μπροστά στο βωμό ενός αξιοπρεπή αγώνα. Κακοποιήθηκαν από την επίσημη δημοσιογραφία, αφού οι δηοσιογράφοι κάθησαν προσοχή στα κυβερνητικά μέτρα, καθώς έχουν άμεσα συμφέροντα με την κυβέρνηση. Στοχοποίησαν φτωχούς εργάτες και στην ουσία τούς συκοφάντησαν και τους απείλησαν λέγοντάς τους «πηγαίνετε να πεθάνετε αλλού και όχι στη Nομική». Εγώ με τα τραγούδια μου θέλησα να ευαισθητοποιήσω την κοινή γνώμη και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για την κατάσταση. “

Δημήτρης Πουλικάκος: “Να είναι καλά οι άνθρωποι. Εμείς πρέπει να χρησιμοποιούμε λίγο το μυαλουδάκι μας. Το Ηeil Hitler είναι η εύκολη λύση. Όπως χρησιμοποιούμε τα ποδαράκια μας, έτσι πρέπει να χρησιμοποιoύμε και το μυαλουδάκι μας. “

Στάθης Δρογώσης: “Δεν μου αρέσει να χειρίζονται το θέμα των μεταναστών διάφοροι επιτήδιοι ανεξαρτήτου προέλευσης, είτε αριστερά, είτε ακροδεξιά, και να γίνονται μπαλάκι για τα κομματικά τους συμφέροντα. Είμαι πολύ κοντά στους μετανάστες, είναι πολύ σεβαστά τα δικαιώματά τους και μακάρι αυτή η χώρα να έχει την υποδομή να αντεπεξέλθει. “

Φοίβος Δεληβοριάs : ”Εγώ συγκινήθηκα σήμερα γιατί είχε πολύ κόσμο, παρόλο αυτό που έχει γίνει από τις εφημερίδες και τα κανάλια, που λένε ότι είναι υποκινούμενα. Bγαίνει και ο κόσμος με μικροαστικές φοβίες, μέχρι και το άσυλο επικαλέστηκαν… Δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι που φτάνουν μέχρι το θάνατο είναι υποκινούμενοι. “

Δηλώσεις μεταναστών στη συναυλία: “ Ευχόμαστε να είστε δίπλα μας κάθε μέρα. Τόσες απειλές κάθε μέρα για να σταματήσουμε την απεργία. Εμείς απαντάμε σε αυτό πως δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χάσει 6-7 κιλά ο καθένας. Νερό και ζάχαρη από σήμερα, το τσάι κόπηκε χθες. Δεν θα σταματήσουμε. Είτε θα πεθάνουμε, είτε θα πάρουμε τα δικαιώματά μας. “

Σάπιο φαγητό σε συσσίτια της εκκλησίας

Ο Ιωάννης Αναστασίου ήταν ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που το τελευταίο πράγμα που περίμενε να του συμβεί ήταν να βρεθεί στους δρόμους. Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις σε Ελλάδα και Γαλλία, παντρεύτηκε, δούλεψε όλη του τη ζωή ως ξενοδοχοϋπάλληλος σε μεγάλες τουριστικές μονάδες και εργάστηκε ως μεταφραστής σε τουριστικούς οδηγούς (μιλά αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά). Ζούσε καλά και αξιοπρεπώς μέχρι το 2005, όταν λόγω ενός προβλήματος υγείας δεν μπορούσε άλλο να εργάζεται. Τότε ήταν που η τράπεζα αποφάσισε να του πάρει το σπίτι.

Με υπολειπόμενο χρέος 3.000 ευρώ, του κατάσχεσαν το διαμέρισμα και τον πέταξαν στο δρόμο. Ήταν 22 Ιουνίου του 2006, όταν η τύχη τον εγκατέλειψε μια και καλή. Για παραπάνω από ένα χρόνο κοιμόταν έξω, σε ένα παγκάκι στο Πεδίον του Άρεως.
Η κραυγή του για βοήθεια βρήκε ανταπόκριση. Το 2007 ο Νομάρχης της Δράμας τού ανέθεσε μεταφράσεις γαλλικών. Δυστυχώς, όταν η σύμβασή του έληξε, ξαναβρέθηκε στο δρόμο. Φιλοξενήθηκε για λίγο σε ξενώνες του Ερυθρού Σταυρού. Η φιλανθρωπία τού άνοιγε την πόρτα εφήμερα.

Σάπιο φαγητό σε εκκλησιαστικό συσσίτιο
Μέχρι πρότινος σιτιζόταν στο εκκλησιαστικό συσσίτιο του Αγίου Νικολάου στα Πευκάκια, με φαγητό το οποίο, όπως δηλώνει αγανακτισμένος, «δεν τρωγόταν. Γεύμα αλληλεγγύης, αλλά σάπιο. Ψωμί 6 ημερών, αποκόμματα πίτσας», όπως μας καταγγέλλει με απελπισία. Μια μπαγιάτικη αγαθοεργία με τις ευλογίες της Εκκλησίας! Εκείνος αντέδρασε, εξομολογήθηκε στον υπεύθυνο ιερωμένο τα παράπονά του κι εκείνος, σε πνεύμα χριστιανικής αγάπης προφανώς, τον κατήγγειλε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, ζητώντας να συλληφθεί ο σύγχρονος Γιάννης Αγιάννης για εξακρίβωση των στοιχείων του… Πράξη ανεξήγητη για έναν ρασοφόρο, ταγμένο σε φιλάνθρωπες υπηρεσίες, εκτός εάν «παίζει» κάποιο ρόλο η γερμανική καταγωγή και η προτεσταντική (;) νοοτροπία του πατρός Γεωργίου Χάας της ενορίας του Αγίου Νικολάου στα Πευκάκια.
Τώρα πλέον βρίσκει ένα πιάτο φαγητό στο συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων, όπου μας λέει ότι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πολύ.

Ζώντας κάτω απ’ τη γη…
Η πόρτα του υπογείου του ανοίγει. Το σπίτι μικρό και άβολο. Σκόρπια υπάρχοντα και βαλίτσες που εδώ και ενάμιση μήνα έχουν βρει στέγη. Το διαμέρισμα αυτό; Μια χείρα βοηθείας ή ίσως προεκλογική βοήθεια μιας μικρής αριστερής οργάνωσης που τον μάζεψε από το παγκάκι του. Ο Ιωάννης ήταν άραγε από τους αστέγους που του χαμογέλασε η τύχη; Θα το δούμε στο επόμενο δωμάτιο του σπιτιού του. Ένα μικρό βρώμικο μπάνιο χωρίς νερό. Η τύχη…, μειδιάζοντας, του επεφύλαξε διαμέρισμα χωρίς νερό. Αναγκάζεται, λοιπόν, να αγοράζει ή να γεμίζει μπουκάλια νερό και να κάνει μπάνιο μέσα σε μια πλαστική λεκάνη. Εδώ και ενάμιση μήνα βρίσκει απάντηση στην αδιαφορία της σπιτονοικοκυράς του να διορθώσει τη βλάβη.
Επιδόματα δεν μπορεί να έχει σαν θύμα μιας παράλογης γραφειοκρατίας. Δεν έχει περάσει το όριο ηλικίας που απαιτείται από το νόμο, ούτε έχει 65% αναπηρία. Το μόνο που ζητά είναι να μπορέσει να βρει μια δουλειά για να μπορεί να επιβιώσει. Μας δίνει το βιογραφικό του σημείωμα γιατί το μόνο που ζητά είναι να μπορέσει να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Ο Ιωάννης κλείνει την ιστορία του με μια αβέβαιη ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Η φωνή του δε μιλάει μόνο για εκείνον, αλλά και για άλλους αμέτρητους νεόπτωχους συμπολίτες μας, που ζητούν πίσω όσα έχασαν, όχι αυτά που δεν είχαν ποτέ.

Να μην ξεχνάμε
Ζουν ανάμεσά μας, γύρω μας. Στις γωνιές των δρόμων κουρνιάζουν, κοιμούνται, επιβιώνουν, ονειρεύονται(;). Δεν είναι από τις μειονότητες. Είναι σαν κι εμάς, από εμάς. Με μια διαφορά: Η κρίση τούς «χτύπησε» την πόρτα πρώτα σε αυτούς, πριν την κλείσει πίσω τους και τους αφήσει στο δρόμο. Άστεγοι, άνεργοι, μικροσυνταξιούχοι, οι νεόπτωχοι του νεοφιλελευθερισμού που μαστίζει την πατρίδα μας, κατέληξαν στο υπόγειο της νεοελληνικής κοινωνικής πυραμίδας που (επι)ζούν και δε βασιλεύουν.
Οι νεόπτωχοι, κατηγορία ανθρώπων στην οποία βρίσκουμε άνεργους νέους, πτυχιούχους, χαμηλόμισθους, που δύσκολα τα φέρνουν βόλτα, απολυμένους, μέλη μονογονεϊκών οικογενειών… Ένα σημαντικό κομμάτι των συμπολιτών μας ζει σήμερα στη χώρα μας κάτω από το όριο της φτώχειας και στερείται βασικών ανθρώπινων αγαθών και υπηρεσιών.

Santa clown is coming to town

Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Άη Βασιλης σιδερώνει τη κόκκινη στολή του που του την είχε δώσει η κοκκινοσκουφίτσα , ένα βράδυ στο Λας Βέγκας. Πίνει το σκότς του μονορούφι.Τα ροδοκόκκινα μάγουλα του αχνίζουν καπνούς από ένα παλιό Βourbon . Αναρωτιέται αν το 2010 ήταν ένας καλός Αη Βασίλης. Το λούνα παρκ στο όποιο είχε δώσει τα δικαιώματα για το τραινάκι του Αη Βασίλη, είχε κλείσει. Η ταινία στην οποία αναγκάστηκε να υποδυθεί τον γυμνό Αη Βασίλη και να αποδείξει οτι δεν είναι ρατσιστής με τα υπόλοιπα χρώματα , είχε ξοφλήσει στα περίπτερα. Η κόκα κόλα τον θεωρούσε υπέρβαρο για την νέα διαφημιστική καμπάνια της κόκα κόλα diet. Άνεργος, αλκοολικός και άμοιρος είχε παίξει ακόμα και τα τελευταία του ξωτικά στον τζόγα-δώρο, για να του προσφέρει όπως του ζήτησε ο κρουπιέρης ντυμένος ελφ, ένα δώρο. Απογοητευμένος αποφασίζει να περπατήσει στα σοκάκια της πόλης και να σκεφτεί πως θα σώσει και τα φετινά Χριστούγεννα.
Τα Χριστούγεννα δεν ήταν όπως πριν. Μια αύρα από σκουπίδια, αποτσίγαρα, φτηνές μπύρες και υπολείμματα χόντ φρόγκ(τζανκ  φουντ με ποικιλία ζώων) του υπενθύμιζαν πως αυτή η πόλη με τα μισοκαμμένα λαμπάκια και το φτηνό πλαστικό δέντρο δεν ήταν πλέον αληθινή. Η Χριστουγεννιάτικη αύρα μύριζε βρεγμένη νικοτίνη και αναθυμιάσεις φτηνού αλκοόλ.  Χιλιάδες μεταμφιεσμένοι  κλώνοι του με αληθινή ενδυμασία ζητιάνου, πρόσφεραν στα υγρά πεζοδρόμια, μούσι το Αη Βασίλη για να επιβιώσουν τον αλκοολισμό τους. Το μούσι του Αη Βασίλη, ένα ζαχαρωτό απο υποκατάστατο ζάχαρης που δεν είχε πια την ζαχαρωτή  υφή χιονιού. Ξερό και άγευστο πρόσφερε τα νέα σφραγίσματα του Οδοντογιατρού Jingle tooths. Mια καλοστημένη επιχείρηση πεζοδρομίου, ζητιάνοι να χαλάνε δόντια και να παίρνουν ποσοστά απο νεοτεχνίτες δοντιών που τα φτιάχνουν σε χριστουγεννιάτικες τιμές. Μια πλαστικένια αυταπάτη με φώς απο τα λαμπάκια  που τρεμοπαίζει τοσο γρήγορα  για να μαθαίνεις να ανοιγοκλείνεις γρήγορα τα μάτια στην πραγματικότητα. Ο Άη Βασίλης φανερά απογοητευμένος αποφασίζει να συγκρότησει την ουισκένια του σκέψη και να βρεί μια λύση. Μπαίνει σε ένα υπόγειο μαγαζάκι που μυρίζει καμένο χριστουγεννιάτικο κερί και βλέπει τα στρασένια αστέρια του κεριού  να λιώνουν απάνω σε ένα παλιό τραπέζι. Μια σκουριασμένη βελόνα στριφογυρίζει σε ένα πικ απ(pick up and go οπως σκέφτηκε ξερογελόντας), που έπαιζε  ρετρό χριστουγεννιάτικα τραγούδια του ‘50. Θέλει να πάρει ένα δώρο στον ευατό του. Κατι που δεν έκανε ποτέ. Στον μικρό εαυτό του τον Μπίλυ. Βλέπει ένα μαύρο κινέζικο κουτί. Γράφει απάνω “munchies η μετεξέλιξη”. Μυρίζει πράσινη ανατριχίλα και έχει υφή τριχωτής κολοκύθας. Το κοιτάει και βλέπει κάτι οδηγίες. 1η- πότε να μην το δει δυνατό φώς,2η- ποτέ μην το βρεξεις ,3η - ποτέ μην το ταΐσεις μετά τις 12 το βράδυ . O Αη Βασίλης φανερά ξαφνιασμένος απο τις αλλόκοτες οδηγίες σκέφτεται ουισκένια και λογικά. Πρώτον, δυνατόν φώς δεν μπορεί να τα δεί,το έχουν κόψει το ρεύμα. Δεύτερον, δεν μπορεί να τα βρέξει, δέν έχει ούτε νερό εκείνος μέχρι τώρα έλιωνε χιόνι για να κάνει μπάνιο. Τρίτον δεν χρειάζεται να τα ταίσει γιατι εκείνος κάθε απόγευμα τρώει σε συσσίτιο Αη Βασίλιδων ζητιάνων του Christmas free. Aποφασίζει να ανταλλάξει την κόκκινη κάπα του απο γούνα κακού λύκου για το παράξενο κουτί o παράξενος παλαιοπώλης του κάνει δώρο την κόκκινη πλαστική μύτη του Ρούντουλφ Ταράνδου.
Ο Άη Βασίλης επέστρεψε στο τροχόσπιτο του στην κοιλάδα των Χριστοφρένων. Μια κοιλαδα , λασπωμένη μάντρα που τα τροχόσπιτα βούλιαζαν μέσα και δεν μπόρούσαν να ξαναφύγουν. Η κατασκευή της κοιλάδας έγινε απο την βίο και αστεγία , μια  ακοινωτική οργάνωση για να μπορεί να κρατήσει και άλλους άστεγους στη πόλη για να την λυπούνται περισσότερο. Μπήκε στο τροχόσπιτο του που μύριζε KFC ( Killed Fried Chickmass) και σπασμένο αυγό απο το παιχνίδι που έπαιζε πρίν μόνος του, το egg scrable.. Ο Αή Βασίλης ψέλισε το τραγούδι του Come into my tummy, oh so very yummy,Crack crack crack. Chip a chipaway your shell and come to me! Ο Άη Βασίλης αγαπούσε τα αυγά και τα θάυμαζε. Σκεφτόταν οτι πολλοί λαοί στη μυθολογική κοσμολογία τους λένε για τη γέννηση του σύμπαντος ως ένα αυγό που εκρύγνυται ή εκκολπάπτεται.Η Ελένη σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία γεννήθηκε από ένα αυγό που γέννησε η μητέρα της, γιατί είχε συληφθεί με το Δία να είχε πάρει τη μορφή κύκνου. Με την αυγουλένια του σκέψη να ξεροτηγανίζεται, αναρωτήθηκε αν υπάρχουν και άλλα μικρά κροκοείδη πλασματάκια που γεννάνε κάποιο άλλο είδος σύμπαντος. Αποφάσισε να ανοίξει το αλλόκο κουτί. Eνα χαριτωμένο πλασματάκι με τρομακτικό βρίγχισμα βγαίνει μέσα απο το αυγό του κουτιού. Απορρήμενος ο Αη Βασιλης και με ολη την αφέλεια του egg-ου του το ρώτησε αν είναι κάποιο είδος εκκολαπτοειδές πλάσμα απο άλλο πλανήτη. Το πλασματάκι του απάντησε είμαι ένα Γρέμλιν. Τι είναι τα Γκρέμλιν ρώτησε ο Αη Βασίλης ευτιχισμένος οτι είχε βρεί το πέμπτο στοιχείο της   παράλληλης φύσης που ζωντανεύει τα χριστούγεννα. “ ΤΑ ΓΚΡΕΜΛΙΝΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΙΩΝΑ Μ.Χ. ΜΕ ΤΟ ΟΝ0ΜΑ ΓΙΕΜΛΙΝΣ.ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΝΔΙΚΟ ΕΠΟΣ ΡΑΜΑΓΙΑΝΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΟΝΤΑΝ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΟΪΚΑΝΑ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ.ΕΙΧΑΝ ΑΕΡΙΑ ΜΟΡΦΗ ΣΧΕΔΟΝ ΑΩΡΑΤΗ.ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΒΛΕΠΕ ΣΗΜΑΙΝΕ ΟΤΙ ΕΡΧΟΤΑΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ.” Απάντησε το παράξενο πλασματάκι. Ο Άη Βασιλης ένιωθε οτι ακούει μια κινέζικη παροιμία απο ενα fortune cookie που βρισκόταν στα έγκατα του πλάσματος. Μπερδεμένος για το απόκτημα του αποφάσισε να φτιάξει ενα μιλκσέικ φράουλα με χρωματιστή τρούφα και σιρόπι απο το Bourbon του για να συνέλθει. Καθώς το παλιό του μίξερ έφτιαχνε το μιλκσέικ του ήπατος ο Άη Βασίλης κοίταξε το παλιό ρολόι του με τον κουτσό ξύλινο κούκο. Ηταν παρά δέκα. Σε δέκα λεπτά η φωλιά του κούκου θα του υπενθύμιζε οτι έφτασε η μέρα του. Η μέρα που φανερά είχε αποτύχει σαν Αη Βασίλης. Έβαλε στο παλιό γραμμόφωνο να παίζει το Blue Christmas. Τα χριστούγεννα δεν είχαν πια το χρώμα του. Το κόκκινο του ξέφτιζε σαν χαλασμένη μαρμελάδα κεράσι,σαν το ουισκένιο του μιλκσείκ φράουλα. Αποφάσισε να μοιραστεί το μιλκσείκ των Χριστουγέννων του με το παράξενο Γκρέμλιν φίλο του. Άλλώστε είναι ο μόνος φίλος που θα περνούσε τα Χριστούγεννα μαζί του.
Το ρολόι δείχνει παρά πέντε, η κουρδιστένια φωλιά του κούκου ανοίγει, Ο Αή βασίλης πίνει τη ρουφιξιά του ευθυμου κοκτέιλ του και ξεροβήχει ΗΟ ΗΟ ΗΟ..Το Γκρέμλιν πίνει απο το φραουλένιο λικέρ παγωτό και η χαριτωμένη του όψη μεταμορφώνεται σε εναν γλοιώδη δαίμονα. Ο κούκος καλεί ακριβώς καθώς το δαιμονικό σιχαμερό πλάσμα με ανάσα ουισκένιας φράουλας κατατρώει τον Αη Βασίλη.Τα Χριστούγεννα έφτασαν.Κάθως το γραμμόφωνο έκανε παράσιτα και η μουσική χανόταν μέσα στην άδεια κοιλιά του χριστουγεννιάτικου πνεύματος,  το μόνο που έμεινε εκείνα τα Χριστούγεννα ήταν ο σκούφος του Αη Βασίλη και το μοναδικό δώρο που του έδωσε ποτέ κανείς. Η πλαστική κόκκινη μύτη του Ρουντολφ του Τάρανδου.

Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά και τις επειχηρήσεις?

Οι νόμοι της κρίσης
Η απαγόρευση του καπνίσματος στην Ελλάδα όπως επίσης και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες αφορά κυρίως την απαγόρευση σε δημόσιους χώρους.Η απαγόρευση του καπνίσματος εντός δημοσίων κτιρίων που είναι χώροι εργασίας “ισχύει” δια του νόμου ήδη από το 1856.Στους χώρους εργασίας ο νόμος θεσπίστηκε κυρίως για τη προστασία υγείας των εργαζομένων, καπνιστών ή μη καπνιστών.
Ο νόμος του 2002 απαγόρευε το κάπνισμα σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους,στα μέσα μεταφοράς,σε νοσοκομειακούς χώρους και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ο νόμος αυτός φάνηκε να απαγορεύει “φαινομενικά” το κάπνισμα αφού έμεινε κατά το μεγαλύτερο μέρος ανεφάρμοστος μιας και οι επιχειρηματίες μπορούσαν να επιτρέψουν εξαίρεση.Αφού λοιπόν ο νόμος αυτός αποδείχτηκε ανεπαρκής ήρθε στο νομοθετικό τραπέζι ο νόμος του 2008/2009 . Η γενική απαγόρευση που αφορά όλους τους δημόσιους χώρους (στους οποίους συμπεριλαμβάνονται μπαρ, καφετέριες και νυχτερινά κέντρα χωρίς δυνατότητα του επειχηρηματία να απαγορεύσει τον νόμο σε ολόκληρο τον χώρο.Για ακόμη μια φορά όμως υπάρχουν εξαιρέσεις. Καταστήματα όπως μπαρ, καφετέριες, νυχτερινά κέντρα κάτω των 70 τ.μ. μικτού εμβαδού επιλέγουν εάν γίνονται καπνιστικοί ή όχι, αλλά θα πρέπει να είναι εφοδιασμένα με εγκεκριμένες συσκευές εξαερισμού και να φέρουν αναρτημένο σήμα “το κατάστημα είναι χώρος για καπνίζοντες”.Για μονάδες από 70 εώς 300 τ.μ πρέπει να καταλαμβάνουν το πολύ το 30% του χώρου και να υπάρχουν σαφείς επιγραφές για δήλωση χώρου καπνιστών και απαγόρευσης καπνίσματος.Σε καταστήματα με μουσική και σε καζίνο επίσης υπήρχαν μεταρρυθμίσεις και περιορισμού του χώρου των καπνιστών. Οι αντιρρήσεις είχαν να κάνουν κυρίως με τη χαμηλότερη συχνότητα προσέλευσης στα κέντρα διασκέδασης και αναψυχής. Ο νόμος αυτός φάνηκε να φέρνει σε αντίθεση τους καταστηματάρχες με τον πελάτη, αλλά και τον πελάτη με το κράτος.O συγκεκριμένος νόμος θα μπορούσε αν είχε τηρηθεί να ήταν και ο πιο σχετικά δίκαιος προς όλους, αλλά εφόσον δεν υπήρχε ανταπόκριση και οι σχετικοί έλεγχοι ήρθε η καθολική αυστηρότητα να λάβει χώρα στα τασάκια.
Η κρίση των νόμων
Τον Σεμπτέμβριο του 2010 λοιπόν “καλωσορίσαμε” τον νόμο που απαγόρευε το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους.Εκτος του ότι το προηγούμενο χρόνο υπήρξε μια ανέβασμένη φορολογία στα είδη καπνιστού, που όμως δεν επηρέασε και τόσο τους καπνιστές. Όσο και αν ακρίβυναν, η στροφή των καπνιστών στα «φθηνά» και τα στριφτά τσιγάρα , όπως επίσης ορισμένες καπνοβιομηχανίες μείωσαν τις τιμές στα πακέτα των 3,80 ευρώ (σε 3 ευρώ περίπου), έκαναν τις καπνοβιομηχανίες να συνεχίσουν τους μεγάλους τζίρους τους και να συρρικνωθούν τα δημόσια έσοδα από τον φόρο.Είχε εκτιμηθεί ωστόσο ότι θα υπάρξουν μεγάλες αυξήσεις στα φτηνά τσιγάρα και μικρότερες αυξήσεις στα ακριβά ώστε να μην υπάρχει μεγάλη διαφορά στις τιμές.
Δραματική πτώση του τζίρου επικαλέστηκαν οι επιχειρηματίες μετά την εφαρμογή του νόμου που απαγορεύει το κάπνισμα. Όπως αναφέρουν, οι επιχειρήσεις εστίασης έχουν καταγράψει τους προηγούμενους μήνες μία σημαντική πτώση του τζίρου τους (σχεδόν 30%) ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης και της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των καταναλωτών. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα η μείωση του τζίρου, όπως τονίζουν, τείνει να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις λόγω της εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου. Οι επειχηρηματίες υποστήριξαν επίσης ότι σε περίπτωση που δεν δοθεί μία μεταβατική περίοδος, η καθολική απαγόρευση του καπνίσματος θα αποτελέσει την τελευταία σταγόνα, οδηγώντας πολλές επιχειρήσεις στο κλείσιμο και την απόλυση σημαντικού αριθμού εργαζομένων.
Θεωρείται ότι ότι η πλειονότητα των πελατών στα καφέ - μπαρ είναι καπνιστές, σε ποσοστό, που αγγίζει ακόμη και το 95%. Πρόσφατη έρευνα της MRB, που έγινε για λογαριασμό της Ένωσης Επαγγελματιών Καπνοπωλών Περιπτερούχων τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης και σύμφωνα με την οποία, ένας στους τρεις καπνιστές απαντά ότι, αν απαγορευθεί πλήρως το κάπνισμα στα εστιατόρια και τους υπόλοιπους χώρους διασκέδασης, θα βγαίνει λιγότερο.Το 75 % των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι συμφωνούν με το να διατηρηθούν ξεχωριστοί και ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για καπνιστές σε καφέ, εστιατόρια κτλ. Οκτώ στους 10 ερωτηθέντες συμφωνούν με το να διατηρηθούν ξεχωριστοί και ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για καπνιστές σε επιχειρήσεις-χώρους εργασίας, ενώ στην ερώτηση «ποιοι είναι οι κυριότεροι λόγοι, που θα σας ωθούσαν για να διακόψετε το κάπνισμα», 81% αναφέρουν λόγους υγείας, 32% την τιμή των καπνικών προϊόντων, 4,7% αναφέρουν την απαγόρευση του καπνίσματος στα εστιατόρια.

Η μάχη της "ομόνοιας" των λαθρομεταναστών

Η ομόνοια σαν όρος σημαίνει: ταυτότητα αντιλήψεων, απόψεων, συναισθημάτων κτλ. στα μέλη μιας ανθρώπινης ομάδας με συνέπεια την ομαλή συμβίωση μεταξύ τους. Η πλατεία Ομονοίας φέρει ακριβώς το αντίθετο του όρου. Επίκεντρο κοινωνικών προβλημάτων και ένα από αυτά οι λαθρομετανάστες. Η λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα ξεκίνησε την 10ετία του 1980,όπου ζητούν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα χιλιάδες πρόσφυγες και φυγάδες από την Τουρκία, την Πολωνία, το Ιράν, τις χώρες της Μέσης Ανατολής και την Αιθιοπία, σαν αποτέλεσμα πολεμικών συγκρούσεων και εσωτερικών ταραχών. Κατά την περίοδο αυτή, φαίνεται να εξαντλείται και η δυνατότητα της χώρας μας να δέχεται μετανάστες για μόνιμη εγκατάσταση και αρχίζει να εμφανίζεται πλέον χαρακτηριστικά το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης. Με την έναρξη της 10ετίας του 1990 το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης πήρε εκρηκτικές διαστάσεις για την χώρα μας, όπως άλλωστε για όλη την Ε.Ε. μετά τις σεισμικές εξελίξεις της Ευρώπης που άρχισαν το 1989 σε συνδυασμό και με τις συγκρούσεις και εξελίξεις στην Μέση και Εγγύς Ανατολή.
Η επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων έχει βελτιωθεί αισθητά, οπότε ο θαλάσσιος δρόμος δεν επιλέγεται εύκολα ούτε από τους δουλεμπόρους που μετέφεραν χιλιάδες λαθρομετανάστες στην ελληνική επικράτεια, άλλαξαν πορεία. Τα χερσαία σύνορά μας στον Έβρο, εκεί όπου ο ποταμός «κάνει κοιλιά» προς την Τουρκία, έχουν γίνει τον τελευταίο χρόνο πόλος έλξης για χιλιάδες παράνομους μετανάστες ασιατικής αλλά και αφρικανικής καταγωγής. Καραβάνια Αφγανών, των Ιρανών και των Παλαιστινίων αλλά και χιλιάδων ατόμων από αφρικανικές χώρες, που ελπίζουν να βρουν μια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη έχουν σαν πέρασμα τον Έβρο.Υπολογίζεται ότι περίπου 400 άτομα εισέρχονται στη χώρα διασχίζοντας τον Έβρο καθημερινά.Το πέρασμα αυτό φέρνει το 80% της λαθρομετανάστευσης σε ολόκληρη την Ευρώπη.Το τελευταίο 8μηνο έγιναν πάνω από 20 χιλιάδες συλλήψεις,ενώ το 2009 υπολογίζεται ότι ο αριθμός των λαθρομεταναστών έφτασε τις 350 χιλιάδες.
Επίσης πολλοί εισέρχονται στη χώρα μέσω των συνόρων περνώντας μέσω φορτηγών.Μικρός αριθμός κάνει μεγάλο μέρος της διαδρομής με τα πόδια.Καθώς η έκταση των συνόρων είναι μεγάλη,είναι δύσκολο να ελεγχθεί σε όλη την έκταση της και έτσι περνάνε απαρατήρητοι από τις αρμόδιες αρχές.Όσοι από τους λαθρομετανάστες συλλαμβάνονται οδηγούνται σε φυλάκια που μοιάζουν με αποθήκες και εκεί ανα χιλιάδες κρατούνται υπό φυλάκιση.Σε άθλιες συνθήκες και χωρίς ιατρική περίθαλψη παραμένουν εκεί και ο χρόνος κράτησης τους είναι άγνωστος. Έπειτα από την μακροπρόθεσμη κράτηση τους κατευθύνονται σε αρμόδια υπουργεία όπου σχηματίζουν ογκώδη σειρά από τις 6 το πρωί και συνήθως μία στις δύο χιλίαδες αιτήσεις γίνεται δεκτή για την παραμονή τους στη χώρα. Όμως και αυτοί που παραμένουν δεν έχουν καλύτερη συνέχεια. Δεν υπάρχουν κέντρα φιλοξενίας για να τους στεγάσουν, ούτε κέντρα σίτισης ενός τόσου μεγάλου αριθμού μεταναστών, όπου καταλήγουν να κοιμούνται σε στάβλους και παγκάκια ή κατά δεκάδες σε άθλια διαμερίσματα πολυκατοικιών. Καθαρίζουν παρμπρίζ στα φανάρια για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους.Γίνονται θύματα του παραεμπορίου, πουλάνε ναρκωτικά, κλέβουν.
Οι περισσότεροι παράνομοι μετανάστες δεν έρχονται στην Ελλάδα για να μείνουν. Γνωρίζοντας την οικονομική κρίση και την περιορισμένη ζήτηση εργασίας, ακόμα και της «μαύρης», οι οικονομικοί μετανάστες γνωρίζουν ότι στη χώρα μας δεν να επιβιώσουν. Με εμπόδιο τους αυστηρούς ελέγχους που γίνονται στα λιμάνια, στα αεροδρόμια και σε κάθε πύλη εξόδου από τη χώρα,αναγκάζονται να παραμείνουν στη χώρα μας.Παρατηρείται ότι η μείωση στην έξοδο παράνομων μεταναστών προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ποσοστό 80% έως 90%.
Έτσι το κοινωνικό πρόβλημα των παράνομων μεταναστών ολοένα και αυξάνεται δημιουργώντας πολλά προβλήματα.Όσο αναφορά την εργασιακή και οικονομική αποκατάσταση τους, με την άνιση κατανομή των αγαθών σε παγκόσμια κλίμακα,καθώς ο αριθμός τους υπερβαίνει το όριο το οποίο απαιτείται για την ομαλή λειτουργία και διαιώνιση των σχέσεων παραγωγής,οι μετανάστες στιγματίζονται ως ανεπιθύμητοι. Έτσι ο μετανάστης αποτελεί ειδική κοινωνική κατηγορία, αναπαριστώντας την απειλή για την εθνική και πολιτιστική ισορροπία της κοινωνίας.Πέρα από αυτό αντιμετωπίζουν και άλλα κοινωνικά προβλήματα ρατσιστικών εκδηλώσεων και βιαιοπραγίες εναντίον τους.
Αν φυσικά υπήρχαν βελτιωμένες δημόσιες πολιτικές σε ότι αφορά την καταστολή της λαθρομετανάστευσης (έλεγχος συνόρων, δίωξη δουλεμπόρων, πίεση σε χώρες ανεκτικές στη λαθρομετανάστευση),αν υπήρχε πολιτισμένη διαχείριση των παράνομων μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα (καταγραφή, επεξεργασία αιτήσεων για πολιτικό άσυλο, οργανωμένοι χώροι προσωρινής φιλοξενίας, απελάσεις),θα υπήρχε και ομαλή ένταξη των νόμιμων μεταναστών στον κοινωνικό ιστό και επιλεκτικός αριθμός μεταναστών ανάλογα με τις οικονομικές ανάγκες μας.Εφόσον αυτές πολιτικές δεν υπάρχουν, και εάν υπάρχουν δεν λειτουργούν σωστά,τα προβλήματα θα είναι τα ίδια και ίσως περισσότερα. Η αγανάκτηση της κοινωνίας να ζει στη ξενοφοβία για τους μετανάστες που οδηγούνται στην εγκληματικότητα για να επιβιώσουν,ρατσιστικές εκδηλώσεις,κοινωνικό περιθώριο,βία.

Το νέο κύμα των ριάλιτι και ο μπιγκ-μπραδερισμός

Από ένα μυθιστόρημα του Τζόρτζ Όργουελ σε ένα δημοφιλές τηλεοπτικό σόου.Απο μία ιστορία επιστημονικής φαντασίας όπου οι πολίτες παρακολουθούνται και κυβερνούνται από τον “Μεγάλο αδερφό” σε μία κοινή τηλεοπτική και όχι μόνο, πραγματικότητα.
Το Big brother βρήκε την γενέτειρα του στην Ολλανδία και η ιδέα ανήκει στον John de Mol και της εταιρείας του Endemol όπου και σχεδιάστηκε το ριάλιτι.Το εν λόγω ριάλιτι σόου όπου και να προβλήθηκε γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έσπασε ρεκόρ τηλεθέασης.Διάφορες παραλλαγές του Big brother, προβλήθηκαν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης όπως στην Βρετανία,στη Γερμανία,στην Ιταλία,στο Βέλγιο,στην Αυστραλία και πρόσφατα στην Αφρική.Στην Γαλλία αντιμετώπισε αυστηρούς ελέγχους από τις εποπτικές αρχές και στην Τουρκία όπου μετά την προβολή, απαγορεύτηκε.Η κατηγορία τηλεοπτικών προγραμμάτων στην οποία ανήκει το big brother ονομάζεται και διαφορετικά με τον όρο (docudramas) δηδαδή ντοκιμαντέρ δράματος ή και (sociogames) δηλαδή τηλεπαιχνίδια με κοινωνικό περιεχόμενο.Θεωρείται ότι το big brother δεν ήταν πρώτο στο είδος του αλλά αποτελεί μετεξέλιξη σαπουνόπερων και τοκ σόους όπου και ήταν απαραίτητη η συμμετοχή του κοινού. Βεβαίως πέρα από την τεράστια τηλεθέαση που είχε όπου και να προβλήθηκε υπήρξαν ερωτήματα σχετικά με την ποιότητα του προγράμματος, κατά πόσο προστατεύει και σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα πρότυπα που προβάλλει. Κριτικοί θεωρούν ότι το big brother ανήκει στη “thrash tv” και πρόκειται για μια τηλεόραση που κατασκευάζει εικόνες ανθρώπων προς χρήση, εκμετάλλευση και κατανάλωση.
Ένα τέτοιο τηλεοπτικό πρόγραμμα που προσδοκεί μια τόσο μεγάλη τηλεθέαση και ζητά να γίνει αποδεκτό σε όλες τις ηλικίες και σε όλα τα μορφωτικά επίπεδα, δεν θα μπορούσε να είναι κακοσχεδιασμένο. Το περιεχόμενο του παιχνιδιού που αναπαριστά την καθημερινότητα δώδεκα παικτών που βρίσκονται απομονωμένοι, διαγωνίζονται για τα προς το ζήν και ιντριγκάρονται αναμεταξύ τους, αποτελεί ένα project “καλομαγειρεμένης” συνταγής τηλεθέασης και “τροφής” για τους τηλεθεατές.Παλιότερα ενδιαφέρον παρουσίαζε η παραβίαση ιδιωτικής ζωής πολιτικών προσώπων ή διασημοτήτων ενώ τώρα το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί και σε πάθη,διαξιφισμούς και στην ανία ανωνύμων. Αυτό φαίνεται να είναι ένα από τα πλεονεκτήματα του ριάλιτι, που βασίζονται σε ψυχολογικές μεθόδους ταύτισης του κοινού.Διότι μέσα από τη προβολή ανθρώπων να πηγαινοέρχονται από δωμάτιο σε δωμάτιο και να μαλώνουν, κάνει τους τηλεθεατές να ταυτίζονται με τα πρόσωπα και να τα συμπαθούν ή να τα αντιπαθούν.Αποτέλεσμα της συμπάθειας ή της αντιπάθειας φυσικά, είναι και η ψήφος της Κυριακής που ορίζει το κοινό για το ποιος αντιπαθής θα αποχωρήσει και ποιος συμπαθής θα οδηγηθεί στον τελικό. Τα ριάλιτι επίσης δημιουργούν και μία ψευδαίσθηση του σημαντικού.Οι συμμετέχοντες για παράδειγμα με τη βούληση τους δέχονται να δημοσιοποιήσουν στοιχεία της προσωπικής τους ζωής, τις περισσότερες φορές για το χρηματικό έπαθλο.Ορισμένες φορές όμως δέχονται να εμπορεύσουν τον ευατό τους για την ανταλλαγή φήμης.Γίνονται από ανώνυμοι σε μικρής χρονικής διάρκειας διασημότητες. Η όμορφα κομμένη και ραμμένη σχεδίαση του προγράμματος έχει λόγο και για την ώρα που προβάλλεται. Καθημερινά στις 22.00 και της Κυριακές στις 21.00 και αυτό γιατί τότε είναι διαθέσιμος ο μεγαλύτερος όγκος του κοινού.
Από την άλλη η επιλογή του κοινού να παρακολουθήσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα αν και δύσκολο να οριστεί, είναι κυρίως για το ότι θέλει να χαλαρώσει στην τηλεόραση και δεν ανησυχεί για αυτό που παρακολουθεί. Έτσι και αλλιώς πρόκειται για πρόγραμμα που δεν προκαλεί σκέψη και προβληματισμό αλλά διεγείρει τη κουτσομπολίστικη διάθεση του κοινού.
Πέρα από αυτό όμως δεν υπάρχουν και μεγάλα περιθώρια επιλογής.Με τον μεγάλο ανταγωνισμό των καναλιών και την προσδοκώμενη τηλεθέαση που θέλoυν να επιτύχουν, παρατηρείται ο ίδιος τύπος προγράμματος, και ορισμένες φορές την ίδια χρονική περίοδο.Επίσης παρατηρείται στα κανάλια, η διαδοχική σειρά ριάλιτι με διαφορετικό περιεχόμενο,’όπως μαγειρικής ή μουσικής.Σε μία σφαίρα λοιπόν τυποποιημένης τηλεόρασης, ομογενοποιημένων προγραμμάτων και την εμπορευματοποίηση των ΜΜΕ ερχόμαστε στη νέα τάξη των πραγμάτων. Η ποιότητα είναι ακριβή και ελάχιστη ενώ η ποσότητα βρίσκεται στο κέρδος και τις διαφημίσεις. Το ερώτημα που προκύπτει είναι,τι προβάλλουν τελικά τα ριάλιτι?Πρόκειται για απλά και παρεξηγημένα ψυχαγωγικά σόου ή για μια τυποποιημένη τηλεόραση που τηλεπτικοποιεί τη ζωή της κοινωνίας και την κάνει να αδρανεί σε οτιδήποτε εμπορεύσιμο και καταναλωτικό?

Trafficing γυναικών:Αγοραίος Έρωτάς, αγοραία πορνεία, αγοραία εκμετάλλευση γυναικών

Στα “ρόζ” φανάρια.Στο σκοτεινό στενό.Στο πεζοδρόμιο που της καταναγκάζει.Εγκλωβισμένες στα κυκλώματα σωματεμπόρων και ανυπεράσπιστες.Θύματα γυναίκες.Μια επειχήρηση έγκλημα.Μία διακίνηση ανθρώπων.Μια υποβάθμιση γυναικών να ζούν στο σκοτάδι και να εκπορνεύονται για να επιβιώσουν.
O όρος “trafficking” σημαίνει η παράνομη διακίνηση γυναικών και παιδιών, στρατολόγηση, μεταφορά, μετακίνηση, παραλαβή ή αποστολή με χρήση απειλής , βίας ή άλλες μορφές εξαναγκασμού, απαγωγής, εξαπάτησης, κατάχρησης εξουσίας της ευάλωτης θέσης ατόμων και ή λήψη χρημάτων από τα διακινούμενα πρόσωπα, με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση ή την εκπόρνευση τους, καθώς επίσης για δουλεία ή παρεμφερείς πρακτικές ή για αφαίρεση οργάνων.Όμως ένας όρος δεν είναι αρκετός για να είναι ένοχος.Ο όρος αυτός περιγράφει και δείχνει έναν άβατο κόσμο πίσω του.Γυναίκες που έρχονται στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή και καταλήγουν “φυλακισμένες” σε ξενοδοχεία και διαμερίσματα.Ορισμένες φορές κλείνονται και σε εγκαταλελειμμένες αποθήκες με ελάχιστο φαγητό.Οι συνθήκες διαβίωσης τους εξαθλιωτικές.Δέχονται ξυλόδαρμούς,ψυχολογική βία,τρομοκρατούνται,απομωνόνονται και πολλές φορές βιάζονται.Μετά από αυτό παραβιάζεται όχι μόνο η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα τους άλλα όλη η ζωή τους.Χειραγωγούνται,υπακούν,γίνονται το εμπόριο και το κέρδος ενός κυκλώματος καταναγκαστικής εκπόρνευσης.Πρόκειται για ιστορίες που ζωντανεύουν τη νύχτα και την ημέρα ξεχνιούνται.
Η διεθνή σωματεμπορία αναπτύχθηκε στην Ελλάδα την δεκαετία του ’80 κυρίως από τη Καραιβική,τις Φιλιππινες,τη Πολωνία, τη Ταιλάνδη.Μέρη που μέχρι και σήμερα είναι γνωστά για το δουλεμπόριο και το σωματεμπόριο τους.Τη δεκαετία του ’90 άρχισαν να υπάρχουν καινούργια κέντρα διακίνησης γυναικών,κοντινότερα όπως η Βουλγαρία,η Ουκρανία,η Ρουμανία και η Αλβανία.Χωρες που βρίσκονταν σε πολιτική και οικονομική κατάρρευση και έτσι ένα παραμύθι για καλύτερες συνθήκες ζωής αρκούσε για να προσηλυτίσει αλλοδαπές στο κύκλωμα της αργότερα σωματεμπορίας τους.Την περίοδο του 1997 και την πενταετία που ακολούθησε, η καταναγκαστική πορνεία αλλοδαπών γυναικών έφτασε τα ύψη με 20 χιλιάδες γυναίκες που παρέμεναν σταθερός αριθμός εκπόρνευσης γυναικών.Σημαντική ανάπτυξη στη χώρα μας είχε και η πορνεία απόλαυσης.Με την μορφή των μπαρ, η πορνεία απόλαυσης είχε καλύτερη πρόσβαση στους ενδιαφερόμενους που ξεπερνούσαν τους 500 χιλιάδες.
Με την εξελισσόμενη πορεία της εξαναγκαστικής πορνείας υπήρξαν προσπάθειες καταστολής και εκφοβισμού στα κυκλώματα σωματεμπόρων που όμως δεν έδειξαν αποτελεσματικότητα.Τα κυκλώματα ανέπτυξαν συστήματα με κώδικες.Κώδικες καθυποταγής και χειραγώγησης.Απο τη μια ο εκβιασμός των γυναικών από τους σωματέμπορους τους και από την άλλη η αβέβαιη στάση της πολιτείας να δώσει διεξόδους στις γυναίκες,τις κρατούσε στη συνεχή εκμετάλλευση.Η καταναγκαστική πορνεία βρήκε αργότερα καλύτερο τρόπο να κρατάει τα θύματα της.Η σωματική βία περιορίστηκε και μετατράπηκε σε ψυχολογική βία.Τα θύματα τους μάθαιναν να υπακούν και να είναι πεπεισμένα πως δεν διαθέτουν άλλη εναλλακτική.Εκβιάζονταν με τη πρόφαση ότι αν προσπαθήσουν να ξεφύγουν δεν θα έχουν πουθενά τύχη.Ότι οι οικογένειες τους(αν έιχαν),θα μάθουν πως εκπορνεύονταν εδώ και δεν θα τις δέχονταν πίσω στη πατρίδα τους.Όπως και να έχει, με βάρβαρο ή με άλλο τρόπο τα θύματα καταδικάζονταν να παραμείνουν στα κυκλώματα και δεν έψαχναν διέξοδο.
Σε νομικά πλαίσια βρίσκουμε πρώτον την έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής που δημιούργει ένα προσοδοφόρο έδαφος για την εκμετάλλευση γυναικών και την ανάπτυξη της διεθνής σωματεμπορίας.Δεύτερον,δεν υπήρχουν πόροι και υποδομές για την περίθαλψη των θυμάτων.Τρίτον δεν τιμωρούνται οι πελάτες,μένουν στο απυροβόλητο.Επίσης δεν έχει απαγορευθεί η δημοσίευση αγγελιών που προωθούν την καταναγκαστική πορνεία πίσω από την ανωνυμία. Ένα ακόμη ευαίσθητο θέμα είναι ο επαναπατρισμός των θυμάτων που πολλές φορές δεν πραγματοποιείται.Σε κοινωνικά πλαίσια, τα θύματα περιθωριοποιούνται και πολλές φορές μεσά από την κοινωνική κατακραυγή που ζητούν βρίσκονται στο έλεος του κοινωνικού στίγματος.Του κοινωνικού στίγματος που ακόμα και αν έχουν απεγκλωβιστεί από το κύκλωμα, εγκλωβίζονται και περιθωριοποιούνται, ανίκανες να βρούν δουλεία και να φτιάξουν ξανά τη ζωή τους.
Με όλα αυτά τα προβλήματα,αυτά τα θύματα κάθε βράδυ βρίσκονται πίσω από ένα μπαρ,μέσα σε ένα φτηνό στούντιο,σε οίκους ανοχής που ζούν σαν τα ποντίκια,προσφέρουν υπηρεσίες “αναψυχής” όπως μασάζ,στέκονται στο πεζοδρόμιο και επιβιώνουν όλες στο υπόγειο της σωματεμπορίας.Κάθε βράδυ μια ιστορία εκπόρνευσης και εκμετάλλευσης ζει και βασιλεύει στα κέρδη των βιομηχανιών του σέξ ,ενώ το πρωί η αδιαφορία τις σκεπάζει σβήνοντας το ροζ φως τους.